Dappere mensen

Dappere mensen

We zijn deze winter een paar weken op Terschelling in een appartementencomplex. In de kelder zijn een zwembad en een saunadeel. De twee zijn gescheiden met een deur. Van de sauna kan je zo naar het zwembad, maar vanaf de andere kant heb je een sleutel nodig. Op de deur staat aangegeven dat je in de sauna alleen gekleed mag zijn om je even om te kleden – de rest van de tijd is bloot verplicht. Omgekeerd is in het zwembad badkleding verplicht.

De sauna is voor veel bezoekers iets waar ze nog niet eerder zijn geweest. Voor anderen is het een vertrouwde ervaring. Ze trekken hun kleding uit en gebruiken hun handdoek om op te zitten of te liggen. Maar die eersten, dat zijn dappere mensen. Bloot zijn in gezelschap van anderen is merkbaar wel een “dingetje”.

Er komt een groepje van vier dames binnen, onmiskenbaar drie generaties. “Ga jij met beppe mee de stoomcabine in?”, vraagt de jongste moeder aan haar dochter. Een badpak uittrekken wordt op een gegeven moment een hele klus. De lenigheid neemt af, net als het evenwichtsgevoel. Dat moesten de twee bejaarde dames hier maar niet meer proberen, nergens een steuntje te bekennen. In badkleding gestoken duikt het drietal de stoomcabine in. Mem kleedt zich uit en gaat de hete lucht sauna in. Wanneer de drie uit de stoom verschijnen, rode hoofden, heeft beppe haar badpak half aan. Haar beppesizzer nog strak gekleed in een bikini.

Een paar keer ontmoeten we mensen die vragen hoe zo’n saunagang eigenlijk gaat en wat het verschil is tussen de twee cabines. De handdoek blijft omgeslagen tot in de saunacabine. Daar gaat hij dan toch maar af. Voor het eerst bloot in gezelschap, weggedoken in een donker hoekje. Een kwartiertje later staan ze weer op en lopen naar buiten, de handdoek over de schouder.

Een vrachtwagenchauffeur voelt zich wel thuis in de sauna. Hij is er voor het eerst, maar kletst honderduit met ons in de hitte. Als we na een half uur weer uit de cabine komen ligt zijn vrouw nog in badjas gehuld in de ontspanningsruimte. Het is er ruim boven de 25 graden.

We zitten wat te lezen met de in het voetenbad. Er komt een stoer uitziende jongeman met hipsterbaard binnen. Achter in de twintig schat ik hem, oud genoeg om de puberonzekerheden achter zich te hebben. Schichtig kleedt hij zich achter ons uit, staat een paar seconden onder de douche, grijpt zijn handdoek en gaat snel de schemer van de sauna in. Verbazingwekkend hoeveel gedrag je kan horen. Wanneer we een tijdje later ook die cabine binnengaan zit hij er alleen, de handdoek nog om zijn middel. Die puberonzekerheden kunnen knap hardnekkig zijn.

Een moeder met haar dochter. De moeder van onze leeftijd, de dochter die van de onze. Ongemakkelijk om zich heen kijken zoeken ze de dichte mist van de stoomcabine op. Moeder laat haar handdoek bij het voetenbadje liggen, dochter houdt hem zo lang mogelijk om. In de mist moet iets met ze gebeuren. Een kwartiertje later nemen ze een korte koude douche, leggen hun handdoeken op de rand van het voetenbadje. Gezellig bij elkaar gaan ze op hun handdoeken zitten, bij ons, alsof ze niet anders gewend zijn.